مشخصات استاندارد برای پیکربندی سیستم های متمرکز ذخیره انرژی فتوولتائیک چیست؟

هیچ استاندارد یکپارچه نسبت ثابتی برای سیستم های ذخیره انرژی متمرکز فتوولتائیک (PV) وجود ندارد. باید بر اساس شرایط خاص پروژه به طور جامع تعیین شود.

محدوده مرجع نسبت رایج: در حال حاضر، دو روش اصلی برای مراجع نسبت اولیه در صنعت وجود دارد:

بر اساس نسبت تولید روزانه برق PV: ظرفیت ذخیره سازی انرژی به طور کلی 30٪ -50٪ از تولید برق PV روزانه است. به عنوان مثال، یک سیستم PV 100 کیلووات تقریباً 400 کیلووات ساعت در روز تولید می کند و یک سیستم ذخیره انرژی 120-200 کیلووات ساعت توصیه می شود.

بر اساس نسبت ظرفیت نصب شده PV: نسبت توصیه شده PV به ذخیره انرژی 1:0.3-0.5 است، به این معنی که 1MW PV به 300-500 کیلووات ساعت ذخیره انرژی نیاز دارد. به عنوان مثال، یک سیستم PV 3MW تقریباً 12000 کیلووات ساعت در روز تولید می کند و ظرفیت ذخیره سازی انرژی مناسب 3600-6000 کیلووات ساعت است.

عوامل کلیدی تأثیرگذار: چهار عامل زیر باید در پیکربندی واقعی در نظر گرفته شوند:

ویژگی های تقاضای بار: سناریوهایی با نوسانات بار زیاد در روز نیاز به افزایش ظرفیت ذخیره انرژی دارند، در حالی که سناریوهایی با تقاضای برق شبانه پایدار می توانند ظرفیت را به طور مناسب کاهش دهند.

منابع خورشیدی محلی: مناطقی که آفتاب فراوان دارند می‌توانند نیازهای ذخیره‌سازی انرژی را کاهش دهند، در حالی که مناطق با آب و هوای متغیر برای کاهش نوسانات تولید برق به افزایش ذخیره انرژی نیاز دارند.

اقتصاد سرمایه‌گذاری: سیستم‌های ذخیره‌سازی انرژی، هزینه‌های سرمایه‌گذاری اولیه و بهره‌برداری و نگهداری را افزایش می‌دهند. بازگشت سرمایه باید به طور جامع در نظر گرفته شود.

الزامات اتصال به شبکه: برخی از مناطق دارای محدودیت های خاصی در توان ذخیره انرژی بازگردانده شده به شبکه هستند (به عنوان مثال، حداکثر 1٪ ظرفیت ترانسفورماتور)، و کل ظرفیت ذخیره انرژی سمت کاربر نیز ممکن است محدود باشد (به عنوان مثال، حداکثر 30٪ ظرفیت ترانسفورماتور).

ویژگی های پیکربندی نیروگاه های با اندازه های مختلف:
نیروگاه های فتوولتائیک کوچک و متوسط: به طور معمول، ذخیره انرژی در 10٪ - 20٪ از ظرفیت فتوولتائیک نصب شده پیکربندی می شود، مانند فتوولتائیک 1000 کیلووات با ذخیره انرژی 100-200 کیلووات.

نیروگاه‌های فتوولتائیک در مقیاس بزرگ: برای تعیین نسبت ذخیره‌سازی بهینه انرژی به یک ارزیابی فنی-اقتصادی دقیق نیاز است. برخی از نیروگاه های بزرگ ممکن است حتی ذخیره انرژی نداشته باشند و برای تنظیم مستقیماً به شبکه متکی هستند.

در پروژه‌های واقعی، توصیه می‌شود که یک سازمان حرفه‌ای برای انجام محاسبات دقیق، با در نظر گرفتن جامع سیاست‌های محلی، ویژگی‌های مصرف برق و عوامل اقتصادی برای تعیین نسبت ذخیره‌سازی انرژی بهینه، سفارش داده شود.